Zihin karışıklığının eylemlere yansıması kadar doğal bir şey yoktur.Şairimiz de “kafası karışık olanın yürüşü nasıl doğru olsun ki ?” derken aslında bizden bahsetmektedir.
Bilenler bilir Hüzün ve seyrusefer zatımın müstearlarıdır.
İkisinde geçemem, site eyleminde türkçe karekter saçmalığı ile hüzün absürd bir hal aldığı için, seyrusefer de karar kıldım.Velev ki domainde başka seyrüseferlede varmış,olsunmuş, biz de de çareler bitmezmiş.
Gloabal köyde artık yeni bir mahalledeyim.Üstelik mahalle baskımız da yoktur.Beklerim.
Bir grup bilişim aşığı arkadaşla pazar günü kursa gitmenin aslında çokca akıllıca olmadığını bildiğimiz halde bu eylemibir kez daha gerçekleştirmenin,dersi asmamanın tebriğini zatıma yapıp kendimi şımartırken ,yaklaşık kırk beş dakikada bir kalkan otobüsü son anda yakalamaya çalışmak evet biliyorum şansımı zorlamaktı.Nefes nefes kalmıştım olsun yüzyirmiyedi dakikalık engebeli ve bol insan manzaralı bir kısa şehir turu başlıyacaktı ve bende dinlenecektim.Otobüsde yer bulup oturduktan iki durak sonra bir kız ile annesi koltuk arkadaşım oldu.İtiraf etmeliyim ki çok çocuk gördüm,sevdim,maşallah dedim.Ama Allah’ım cidden böylesi yoktu.Muhteşem denilse mübalağa olmayacak iki tane yemyeşil göz ve kıvır kıvır siyah saçlar.Yüzüne o kadar çok bakıp dua ettim ki (dua Yaratan ile kul arasındadır,tahminler aşikardır) masum güzel “abla da algı sorunu var galiba, kaç dakikadır bakıyor,çocuğum işte” hissi uyandırmış gibi yüzüme baktı.Allahdan tedirginlikleri bir tofita şekerine yenik düşebiliyor.
Onlardan ayrıldıktan sonra dilime o güzelin hatırlattığı bir ezgi dolandı.O bıcırığı gören ya da görmeyen herkesle iddiaya girebilirim ki ilerde bu küçükhanımefendi için bu şarkıyı çok söyleyen olacak.Ve darbımesel tadında “eee söyleyene değil, söyletene bak”
